Eğer akbabalardan biri kanadını yüzüne vurmasaydı, başını yerden kaldırıp göğe bakmayacaktı.
Sabahleyin güneşe yenilen yıldız, şimdi ne kadar parlaktı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"...kalkıyorum üzerine oturduğum, umutlarımı bağladığım tahttan. Ellerimi uzatıyorum yerdeki kayaya kavruyorum avuçlarımla "Ve işte buraya kadarmış!" diye haykırıyorum. Sonra kayayla vurmaya başlıyorum, her şeyim diye hitap ettiğim hayaller tahtının göklere uzanan zincirlerine. Her vuruşumda yok olmaya başlıyor, aynı benim gibi. Sonra ellerimi kaldırıp duruyorum, tebessümlerimi bırakıyorum hayallerle kaplı diyarlara ve ansızın indiriyorum elimdeki kayayı son kez. Gökyüzünden dökülmeye başlıyor yağmur damlaları. Taşıyamıyor artık ayaklarım beni ve diz çöküyorum gökyüzü gibi bırakırken yağmur damlalarımı. Anılar bir film şeridi gibi geçiyor zihnimden. Son kez bakıyorum dünyadaki tek gerçekliğin yok olmuş parçalarına. Dalıyorum karanlığa teslim edinceyedek emanetini aydınlığa.
#Ayşe bulut