Gülnur

İnsanın felaketi, sessizce odasında, ait olduğu yer olan odasında oturmak istememesinden gelir.
Sayfa 116·Kitabı okuyor
Reklam
Yedicanlı, yetinerek, göze çarpmadan, yaşama umudunu en kısık, ama pek de güzel koruduğu bir aIevin üstünde tutarak.
Sayfa 65·Kitabı okuyor
Şimdi ise, yakacağını bozuk çitlerden, ekmeğini el kapılarından toplayan, her geçen gün ölüme yaklaşan, sevinçten yoksun yaşamını bir an için de olsa uzatmaya, bir an için de olsa derdini hafifletmeye çalışan yaşlı bir kadın gibi oturuyorum burada.
Sayfa 131·Kitabı okudu
Acılar içinde kuruntulara dalıyorum; düşündüklerimi kağıda dökmeye kalkışsam, bir karşıtlıklar ilahisi çıkar ortaya.
Sayfa 115·Kitabı okudu
Bir zamanlar duyumsamaların bolluğunda yüzen, adım başı bir cennetle karşılaşan, sevgisiyle bütün dünyayı kucaklayabilecek yüreği olan o kişi değil miyim ben artık? Şimdi bu yürek ölü, içinden hiçbir coşku yükselmiyor artık, gözlerim kurudu ve insanı ferahlatan gözyaşlarıyla artık canlanmayan duyularım, korkuyla alnımın kırışmasına neden oluyor. Çok acı çekiyorum; çünkü yaşamımın biricik coşkusunu, çevremde bana dünyalar yaratan o kutsal, o can veren gücü yitirdim, o güç yok oldu!
Sayfa 112·Kitabı okudu
Reklam