Çölün sessizliği artık uzak bir hayal gibiydi; herkes, sanki ruhlar dünyasından ayrılıp insanların dünyasına gelmiş gibi, durmadan konuşuyor, gülüyor ve gırtlak paralıyordu. İnsanlar neşeli ve mutluydular.
Piramitlere ulaşmak için önünde halâ uzun bir yol vardı; ve bu sabah, bir gün, bir anıdan başka bir şey olmayacaktı onun için. Ama şimdi, şimdiki andı, devecinin sözünü ettiği bayramdı; bu anı geçmişin dersleri ve geleceğin düşleriyle birlikte yaşamaya çalışıyordu. Bir gün, bu binlerce hurma ağacının görüntüsü yalnızca bir anı olacaktı.
Çölde hayat olduğunu, gökyüzünde yıldızlar olduğunu ve insan hayatının özünde bulunduğu için kabile muhariplerinin savaştıklarını anlayacaksın. O zaman hayat bir bayram, bir şenlik olacak, çünkü hayat yaşamakta olduğumuz andan ibarettir ve sadece budur.