O işleri nedeniyle kent dışına çıkan kocasına bir not yazmıştı. Şöyle başlıyordu: "En değerli, en sevgili, olabildiğince erken gel, seni büyük bir heyecanla bekliyorum." O sırada Albert'in yanından bir dost, onun işleri nedeniyle çok çabuk gelemeyeceğini haber verdi. Not olduğu yerde kaldı, akşamleyin elime alınca, okuyup gülümsedim; neden gülümsediğimi sordu bana: "Hayal gücü Tanrı'nın insana vermiş olduğu büyük bir armağan," dedim, "bu not bir anlığına da olsa sanki bana yazılmış gibi geldi." Lotte konuşmayı kesti, duyduklarından hoşlanmış görünmüyordu, ben de sustum.
Yine insanların birbirlerine zehir edecekleri güzel bir gün!
(...)
Bu kadar çılgınca ruhlarını öfkeye kaptırmasınlar diye neredeyse onlara yalvaracağım geliyor.