"Bazen olaylar sırasıyla olmaz, bazen de kendi içlerinde bir düzende gerçekleşirler ama işleri sıraya koymak konusunda fazla endişelenmezsen her şey belli bir mantığa göre hallolur."
Hayat,bir ip gibi yağan yağmuru andıran anlardan oluşuyordu. Tıpkı yağmur damlaları gibi hayattaki anlardan sadece birine dokunmak,onları sayıp sıraya koymak ya da bu anların değerini ölçmek imkânsızdı.
Birinin bu ahşap eşyaların benim için ne anlama gelebileceğini anladığını... beni anladığını düşünmüştüm.
"Onları bulup kendime saklamak... bu sır beni.. mutlu etmişti."
"Peki ya şimdi?" dedi. "Aramızda ağaçlar olmadan beni tanıyınca bir şey değişti mi?"
"Hayır,değişmedi."