Hiçbir masalın sonunu bilmem ben,
Uyudum çünkü sonlarını duymadan;
Ve bir gün baktım ki büyümüşüm
Masallara doyamadan.
Bilmem hiçbir destanın sonunda
Kahramanlarının akıbetini ben,
Çünkü dinlemedim hiçbir zaman,
Korkarak, kara toprağa düşmelerinden.
Biliyorum: şimdi diyeceksiniz ki yalan!
Masalların sonunu bilmemek yalan!
Doğrusu, hiç masal dinlemedim ben!
Anlatılmazdı çünkü bizim evimizde,
Kendi kendimize dalardık uykuya;
Ya yorgunlukla,
ya da gözyaşlarıyla...
Sayfa 55 - Bizim evde de masallar anlatılmazdı. Hayaller kurarak kendi kendimize dalardık uykuya; gözlerimizin yorgunluktan kapanmasını beklerdik bazen de...·Kitabı okudu