Morgn Vint
@MorgnVint
Şu anda okuduğu kitap
“Kalp dediğin bilir imkansızlık şiirini..
Bilirde..Ya gözlerim?..En yaralı yerim benim..
Gözlerim gözlerinsiz kalınca ben sabahı nasıl ederim..
Kararmazmı bütün dünya bi ömür..
Ya nasıl öğretiyim sendeki imkansızlığımı ellerime?
Bi an bile kavuşamayan ellerimiz nasılda yıkmakta bunca şeyi ne tuhaf!
Oysa benim başım en çok senin göğsüne yakışırdı..
Başım ki tam omzuna yatmalıktı!
Ben artık bu yetim başla hiç bir hayale ağlayamam..
Sonra boynum.. ki dalından düşen bi yaprak..
Mevsimsiz sürgün yedim
Senden ayrı bi ömre doğarak
İnsan yalnız kalbiyle sevmezki unutmaya ilk ordan başlasın..
Unutmak kör kuyu…Dipsiz karanlık..
Nerden başlamalı unutmaya seni bilmem ki!
Senden başladım unutmaya kendimi.. ”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Mazi kalbime yaradır
Sizi sakladığım yerde unuttum.
Bağışlayın.
Kalbime diyorum,
En son oraya koymamışmıydım sizi?
Açtım kapadım mazinin çekmecelerini...
Bir ömür aradım sizi...
Dağılan takvim yapraklarını topladım bir bir...
Unutmaya alışırken buldum kendimi.
Ve unutmak istemediğimi hatırladım...
Hafızam gün günden zayıflıyor, kusuruma bakmayın.
İsminiz?
Bir sızı... Şuramda.
Yüzünüzü yanlış hatırlıyor olmalıyım.
Gözlerinizin bitip de aşkın başladığı yeri...
Ben sizi bir vakitler çok sevmiş olabilir miyim?
"Haydi ama, böyle oturup ağlamanın bir yararı yok!"- dedi sert bir sesle kendi kendine. "Bir an önce ağlamayı kesmeni öneriyorum!"
Alice genellikle kendisine güzel önerilerde bulunurdu (her ne kadar bu önerileri pek dikkate almasa da) ve bazen kendini o kadar sert bir dille azarlardı ki gözleri dolardı.
Sayfa 8
Hayat akıp giderken avuçlarımdan,
Eğilip yerden toplayamıyorum parçalarımı.
Ve artık her şey için,
Çok geç demek için,
Belki de çok geç...