Sevgiyle yetiştirilen bir çocuk etrafındaki kişileri mutlu etmek ister çünkü kendi mutluluğunun onları da mutlu ettiğini görür; uyumlu davranması sırf ceza almamak için değildir.
Çocuklarımıza denemeleri ve başarısız olmaları için fırsat vermemiz gerekir. Deneyimsizlikten kaynaklanan aptalca ve kıt görüşlü kararlar verdiklerinde bunların sonuçlarına katlanmalarına izin vermemiz gerekir.
Dolayısıyla çocuklarımızı güvende tutabilmek için, başkalarıyla sağlıklı ilişkiler ve bağ kurmamız gerekiyor, çocuklarımıza sarılmamız gerekiyor. Çocukları korumak, toplumu parçalayarak değil; toplumu güçlendirip, çocukların ihtiyaçlarına saygı duyarak yapılmalıdır.
Tüm felaketlerin en travmatik unsurları insan bağlarının yıkılmasıyla ilişkilidir. Bu da özellikle çocuklar için geçerlidir. Sizi sevmesi gereken kişiler tarafından incitilmek, onlar tarafından terk edilmek, güvende olmanızı, değer verilmenizi ve insancıl olmanızı sağlayan teke tek ilişkilerden mahrum bırakılmak...