İnsanlar çocukken her şeyin merkezi oluyor. Her olay onunla ilgili. Başka insanlar mı? Onlar konuşmak için sunulmuş hayaletler sadece. Ama büyüyünce yerini buluyorsun, kendi boyut ve şekline bürünüyorsun. İçinden bir şeyler başkalarına aktarılıyor, başkalarından bir şeyler de sana. Eskisine göre kötü, ama aynı zamanda daha iyi.
Günaha hükmedebilirsin', Lee
İşte bu. Bütün insanların mahvolduğuna inanmıyorum. Yenilmemiş on on beş isim sayabilirim sana, dünya onlar sayesinde dönüyor. Savaşlar kadar ruh için de geçerli: Sadece galipler hatırlanıyor. İnsanların çoğu mahvoluyor elbette, ama korku içindekilere alevden birer sütun misali karanlıkta yol gösteren başkaları da var.
'Hükmedebilirsin, hükmedebilirsin!'
Muhteşem bir şey! Zayıf, hasta ve kavgacı olduğumuz doğru, fakat sırf bundan ibaret olsaydık, binlerce yıl önce yeryüzünden silinmiş olurduk İnsanın dünyadaki varlığından geriye kalan tek iz, birkaç fosilleşmiş çene kemiği parçası, kireçtaşı tabakalarının içinde tek tük kırık dişler olurdu. Buna karşılık, tercih hakkı Lee, kazanmayı tercih edebilmek!