Bizdeki garabet şudur ki: Frenkler ne yaparsa, pek çoğumuz onu olduğu gibi alıp kendi halimize uydurmaya çalışırız; lakin çoğu kez ne Frenk’e benzer, ne bize.
Karnavalın şehre gelişi, halkın içinde bir tuhaf heyecan uyandırmıştı. Herkes bu yeni eğlencenin nasıl bir şey olacağını merak ediyor, birbirine türlü rivayetler anlatıyordu.
Ben istiyorum ki meşguliyetim olsun. Elimde bir işim olsun. Bekleyecek bir şeylerim olsun... Telefonun başında çocukların aramasını bekleyeyim, pencerenin kenarında çocukların, torunların bana uğramasını bekleyeyim, ağaç yapraklansın diye bekleyeyim, salatalıklar çiçek açsın diye bekleyeyim, domates kızarsın diye bekleyeyim. Öyle şeyler... Zaman kolay geçsin istiyorum ben. Başka derdim yok. Ölüm kapımı çalana kadar bir şeyler oyalasın işte beni.
Çiçeği ha bir günde koparıp atmışsın kökünden, ha yavaş yavaş solmasına izin vermişsin.