"Yerde yürüyen hiçbir canlı hariç olmamak üzere rızıkları Allah'ın üstünedir." (Hud süre si, 6) ve "(Hesap gününde) insan için kendi çalışmasın dan başka (bir şey) yoktur."(Necm sûresi, 39).
Baktım ve bildim ki ben de yeryüzündeki canlılardan biriyim, Allah Teâlâ rızkıma kefil olmuştur; benim üzerime düşen sorumluluk da ahiret için çalışmaktır. Böylece gücümü, gayretimi Allah Teâlâ'nın ibadetine, kulluğuna adadım."
Kalpte şehvet ve gafletin izleri dururken bazı güzel, şatafatlı sözler, aşk ve muhabbetle geçen günler, etkileyici sözlerle Allah'a ulaşılacağını zannetmek suç ve vebal altında olmanın işaretidir. Nefs, heva kaynaklı arzu ve istekler, gayret ve çaba ile Allah'ın emir ve hükmü altına alınmadığı sürece, kalp marifet nuruna ulaşıp dirilemez.
İsa (as)'ın İncil'inde şunu okudum:
"Gerçekten kul ölüp kabre konduğunda Allah Teâlâ ona 40 soru sorar, birincisi şudur: Kulum, insanlar için dışını senelerce temizleyip güzelleştirdin, Zâtı Ehadiyyetim için, kalbini bir saat olsun temizledin mi?"