Bana sor sevgili kaari’, sana ben söyleyeyim,
Ne hüviyette şu karşında duran eş’ârım;
Bir yığın söz ki, samîmiyyeti ancak hüneri;
Ne tasannu’ bilirim çünkü ne san’atkârım.
Şi’r için “göz yaşı” derler; onu bilmem, yalnız,
Aczimin giryesidir bence bütün âsârım!
Ağlarım, ağlatamam; hissederim, söyleyemem;
Dili yok kalbimin, ondan ne kadar bîzârım!
Oku, şâyed sana hisli bir yürek lâzımsa;
Oku, zirâ onu yazdım, iki söz yazdımsa.