Geceler subha vardı, doğdu hurşîd semâya
Titreyen ellerimle bir mısra düştü hülyâya
Ruhumun ıztırâbı haram eyledi uykuyu
Bir kâğıda baktım, bir de çayın sevdâsına
Gitmez, bâkî kalır bu nâçiz muhabbet sînede
Kor olur da dinmez, yanar ateşler dîdede
Kaybettim benliğimi, ey Rabbim meded eyle
Kabul et niyâzımı, düşürdün beni firkate
Her gece hayâlinle serâb olur bu gönlüm
Hicrânın zehrini içer de susar ömrüm
Bir kere vuslat diye çıktığım bu menzilde
Kaldım yine kimsesiz, gam ile mahzûn gönlüm