ÖZLEM YILDIRIM
@Mozi
Evindeki huzur ve rahatlığın, gökyüzüne olan ilgin ve merakın oranında olur.
Düşünmek, düşünen kişiyi değiştirir.
Kendine ışık olmak için sayfalarla aydınlan.
DİŞ HEKİMİ
İstanbul, 10 Temmuz 1995
224 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Homo Sapiens: Zararsız Bir Hayvandan, Huzursuz Bir Tanrıya
Yuval Noah Harari’nin bu eseri, türümüzün bebeklik evresinden bugünkü "yaşlılık" ve güç zehirlenmesi dönemine kadar uzanan sarsıcı bir yolculuk. Kitabı okurken kendimi adeta insanlığın büyüme evrelerini izlerken buldum. Ancak bu büyüme, maalesef masumiyetin kaybıyla sonuçlanan karanlık ve ürkütücü bir rota izliyor.
Yazarın akıcı dili sayesinde tarihin tozlu sayfalarında değil, türümüzün psikolojik derinliklerinde geziniyorsunuz. En çok etkilendiğim nokta; doğanın içinde kendi halinde yaşayan o "zararsız hayvanın", nasıl olup da ne istediğini bilmeyen, tatminsiz ve yıkıcı bir "tanrıya" dönüştüğü oldu. Kitapta da hissettiğim üzere; insan aslında bir "kul" veya yeryüzünün halifesi olmak üzere yaratılmışken, tanrıcılığa soyunup işleri eline yüzüne bulaştırmış durumda.
Her ne kadar yazarın aralara serpiştirdiği uzun felsefi yorumlar yer yer tempoyu düşürüp sıksa da, genel anlamda ufuk açıcı bir başyapıt. Modern dünyanın çıkmazlarını anlamak ve türümüzün neden bu kadar "duyarsız"laştığını görmek isteyen herkesin mutlaka okuması gereken bir eser. Yanlış yolda olduğumuzu hatırlatan, tokat gibi bir kitap.
Puanım: 10/10
Reklam
Cihad konusundaki ayet ve hadisleri okurken gözlerim yaşardı. Aklım hep Gazzedeydi. Gerçekten hiçbirşey yapmıyoruz boykot dışında. Utandım hareketsizliğimizden. Kitap bu konuda bende iyi bir farkındalık oluşturdu. Dünya hayatına, iş para gelecek kaygısına o kadar dalmışım ki beni silkeledi. Bazen durup ben ne yolunda harcanıyorum diye sormak lazım kendimize. Uğruna harcanılacak tek gerçek İslam zira.
Kitap bir oturuşta bitiyor. Tavsiye ederim.
Kitabın başlarında çok sıkılsam da sonraları ağzım açık okuduğum sahneler oldu. Tüm karakterlere (yazar dahil) yer yer sinir oldum. İnsanın gerçekten inebileceği konumun sınırı yok, kör bi inanç, narsizm, manipülasyon, cehalet... Kitapta en çok hissettiğim duygu ise sevgisizlik. İnsan en çok ailesinden yara alır; yazarımız da ailesi tarafından defalarca yaralanmış.
Tavsiye ediyorum. Mutlaka herkes okumalı.
Kitapta uyuşturucu, alkol veya sigara bağımlılığı olanların doğru yolu bulup bağımlılıklarından kurtulmaları anlatılıyor. Tabi gerçek hayatta bu başarı oranı oldukça düşük ve insanlar kitaptakiler gibi iyi niyetli, temiz yürekli değil maalesef. İyi insanları ve ilişkilerini okumak, sonu olumlu biten hikayelerini okumak iyi geldi bana.
Diyanet'ten; güzel bir konu üzerine derlemeler. Şehir ve insan arasındaki bağlantıyı hiç bu kadar geniş kapsamlı görmemiştim. Okunmalı. Yükselen binalarda küçülen insanlar. Hızlanan hayatta duygularını kaybeden insanlar. Şehir kalabalığında yalnızlaşan insanlar... Güzel noktalar, güzel farkındalıklar. Sonumuz hayır ola.
