Reyhan
@Mphem
707 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Çok çabuk vazgeçmenin tehlikeli olduğunu öğrendim; mükemmeliyete bir yemin sayesinde ulaşıldığına inanmaktan vazgeçtim. Bilgelik, tıpkı hayat gibi, sürekli ilerlemelerden, yeniden başlamalardan, sabırdan müteşekkil gibi göründü bana. Daha yavaş bir iyileşme daha sağlam olur diye düşündüm.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Yakınlığı yalnızca belli minnet ve rahatlama dakikalarında değil, hiçbir sevinç fikriyle ilişkilendirmediğim kişilere karşı da duydum. Sessizce yaşadım bu yakınlığı, çünkü esinleyenler anlayamazdı onu;
anlamaları da şart değil zaten.
Beni yanıltan tam da bu incelikler oldu. Kırılganlıktan başka bir şey olmayan şeyi fazilet sandım, ve eğer oyuncuları daha güzel olmuş olsalardı kaderin beni tanık ettiği sahne, şüphesiz beni çok daha az sarsardı.
Kınanacak davranışlar olarak yargıladıkları davranışların, çoğu insan davranışı gibi hem basit, hem de kendiliğinden olabileceğini düşünmezler. Suçu kötü örneğe, ahlak bozukluğunun başkalarına bulaşmasına atar ve sadece açıklamanın zorluğundan kaçmış olurlar. Doğanın sanıldığından daha çeşitli olduğunu bilmezler; bilmek istemezler çünkü verip veriştirmek düşünmekten daha kolay gelir onlara.
Saflığı överler; saflığın ne kadar bulanıklık ihtiva edebileceğini bilmezler; en çok da kabahatin saflığından habersizdirler.
Beni endişelendiren tam da bu. Çünkü, eğer yanılıyorsam, ne açıdan yanıldığımı bilemiyorum,