"Neden kimse sesini çıkarmadı, bütün bunlar göz göre göre nasıl mümkün oldu?"
Cevabı çok basit: kimse sesini çıkarmadı, çünkü soruyu soranlar da sesini çıkarmadı.
...çalışsa, yese, her zamanki sosyal aktivitelerini yerine getirse de yaşamayı bırakmış bir sürü insan tanırım. Her şeyi otomatiğe bağlamış halde yaparlar, her gün karşımıza çıkan bu büyülü anları kaçırırlar, asla durup yaşam denen mucizeyi düşünmezler, içinde bulundukları anın yeryüzündeki son anları olabileceğini anlamazlar
...ölümü yolculuğumun önemli eşlikçilerinden biri olarak görmeye başladım; daima yanımdaydı ve şöyle diyordu: "Sana dokunacağım ama ne zaman dokunacağımı bilmeyeceksin -dolayısıyla her gününü dolu dolu yaşa."