Ama kalbi ölü ve sevgiden yoksundu; soluğu nefsin serüvenlerinde almış, şehevi hazların ve ateşten günahların derinliklerine dalarak dile gelmeyecek acılar çekmişti....
Ne var ki, Tonio bu yeryüzünde sadakat diye bir şeyin olamayacağının şaşkınlığı ve düş kırıklığıyla soğumuş sunağın önünde bir süre daha dikilip durmuştu. Ardından omuzlarını silkmiş, çekip yoluna gitmişti...