Bildiğiniz gibi Freud'un teorisi, esasen içgüdü üzerinedir yani, her şey içgüdülere ve dolayısıyla çevrenin içgüdüleri nasıl etkilediğine dayanır. Dolayısıyla psikanalistlerin neredeyse içgüdülselcilik taraftarı oldukları söylenebilir, pratikte psikanalistlerin -Freudcuların da- gerçekten çevreci olduğu söylenebilir. Kabaca şöyle basit bir prensip izlerler: Her çocuk, ebeveyninin eseridir. Aslında bir insanın kaderini belirleyen Freudcuların "bünyesel faktör" dedikleri şeyler değil tamamen çevrenin etkisidir. Freud'un kendisi bunlardan çok daha dikkatliydi. Bünyesel faktörler, yani doğduğumuzda bizde olan, kalıtımsal faktörler ile çevresel faktörlerin, her bir faktörün ağırlığının vakaya göre değiştiği bir bütün olduğunu söylemiştir. Bünyesel faktörlerin ve çevresel faktörlerin daha güçlü olduğu kişiler bulabilirsiniz fakat bu bir bütündür. Bir uçta bünye diğer uçta çevre vardır.