Lavinya

"o büyülü his kaybolup da yere çakıldığın da, bütün mutlu ve iyi hisleri de beraberinde götürüyor. Kalbine gelince, o da kırılıyor. Kırılıyor ve özür dilemiyor. Milyonlarca parçaya bölünerek seni hissiz ve o parçalara boş boş bakarken bırakıyor çünkü hayatında, bir zamanlar sahip olduğun özgür iraden ve mantığın artık olmuyor. Aşk denen bu saçmalık için her şeyden vazgeçiyorsun ve sonunda mahvoluyorsun."
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
“Eğer seni sevmemi istemiyorsan, şimdi söyle ve bırakayım. Çekip gideyim ve seni sevmeyi bırakayım. İstersen beni uzaklaştır. Bana gitmemi söylersen giderim. Ama eğer içinde bunu, sana yanlışlıkla âşık olmamı sorun etmeyen ufacık bir parça varsa, o zaman beni iyice kendine çek.”
Kâbuslarınla rüyaların arasında kalan o yer var ya? Hani yarınların hiç gelmediği, dünün artık acıtmadığı yer. Kalp atışlarının benimkilere uyumlu olduğu yer. Zamanın olmadığı ve nefes almanın kolay olduğu o yer. Iste seninle orada yaşamak istiyorum.
Bu kadar paramparça olmuş iki insan birbirlerinin parçalarını nasıl bulabilmişlerdi?
İkimiz de paramparçaydık ve bunu atlatmanın bir yolu yoktu. Tristan bir gök gürültüsü, bense bir şimşektim ve o anda muhteşem bir fırtına yaratmamıza saniyeler vardı.