Lavinya

Bu kuru söz kalabalığı, sana dokunamadığım için. Seni kollarıma alıp uyuyabilseydim, bunca mürekkep şişede de durabilirdi.
Kurulan her düş, yaşanacak bir kabusun esiriydi.
“Bunu gece günlüğüme yazacağım.” “Neyi?” “Ateşten yananın ateşe doymadığını.”
Ruhumuz duyularımızla, duyularımız ruhumuzla şifa olur.