Gizem nur
@Mrs_papatya
Ziyadesiyle tükendik vesselam...
12 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kırıldığım Yerden BüyüdümEdebiyat
“Bazı insanlar çiçek açmayı güneşte öğrenir…
Ben ise karanlığın içinden büyümeyi öğrendim.”
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Kendi sınırlarını zorlayarak ayakta kalmaya çalışan birine, en yakınlarının destek yerine yük olması... Bazen en büyük gürültü, en çok anlaşılmaya ihtiyaç duyduğumuz o sessiz anlarda kopuyor."
İyileşmenin EşiğiEdebiyat
Bunca kötü şey yaşadım…
O kadar çok kırıldım, o kadar çok kendimi yalnız hissettim ki.
Nice yüzler tanıdım; bazıları sessizce geçti, bazıları iz bıraktı ama yara da bıraktı.
Sonra o geldi…
Beni oradan çekip aldı.
Sanki tanıştığımız gün her şey bitmişti.
Sanki içimdeki bütün sesler, bütün korkular, bütün "ya bir daha böyle olursa?"lar susmuştu.
O günden sonra dünya yine dönüyordu belki ama ben ilk kez gerçekten durmuşum.
İçimdeki fırtınalar değil, onun sesi konuşuyordu artık.
Ve o sesin tonu, sanki “artık güvendesin” diyordu.
Ben, o an iyileşmeye başladım.
O geldi…
ve simsiyah ve griden ibaret olan dünyam tekrar renklerine kavuştu.
Gökkuşağının renklerine tekrar âşık oldum.
Eskiden hiç arkadaşım yoktu.
Dışarı çıkamazdım, plan yapamazdım.
Ama şimdi…
Artık deniyorum.
Ve her denememde bir adım daha yaklaşıyorum iyileşmeye.
içimde yıllarca susturulmuş bir ses vardı. Şimdi fısıldıyor.
Belki çok yüksek değil sesi, ama artık kendim için yeterli.
Yazdıklarım, benim iyileşme sürecim.
Her kelime bir yara bandı gibi.
Bazısı tam kapatmıyor belki, ama artık kanamıyor.
Gecenin SessizliğiEdebiyat
Gecenin en sessiz saatinde,
Balkona çıktım, nefes aldım.
İçimdeki fırtına biraz dursun diye…
Sokağın lambaları sarıydı,
Ama içimdeki ışık mordu belki de.
Ne zaman gözlerimi kapasam,
Kendi iç sesimi duyuyorum en çok.
Ve o ses diyor ki:
“Her şeye rağmen, buradasın.”
“Ve bu bile bir zaferdir.”