Bazen insanlar çekip giderler. Size en güzel siyahı ve geceleri bırakıp maviye hasret ederler. Bazen insanlar giderler. İşte o gidenler kalanlar tarafından özlenir, beklenirler. Ya gidenler? Haklı sebepleri var mıdır bir çiçeği ait olduğu dalından koparıp vazoya dikmek için?
En leş bataklıklarda açar nilüferler . Peki ya insanlar? En leş sokaklarda bile yaşar mı korkusuz ruhlar. Keşke çiçek olsaydı bizim çocuklar. Rana Ateş
