Rana ateş
@Mrskoala
3 okur puanı
Temmuz 2023 tarihinde katıldı
Yıkık dökük ruhumun parçalarını sokaklardan topluyorum sahi kim dağıtmıştı beni? Sen dedi. Sen yaptın onu biz yaptık. Biz attık her tarafa bizim parçalarımızı sen aradın aradın tek tek topladın ruhuna ait organları bir tek kalbin kaldı kalbini bulamadın ve şimdi kanıyor ortasından ruhun. Herkesten sakınıp bir ona açıyorsun imtihandır geçer geçecek biliyorsun ama ya geçmezse? Geçecek diyorum ne için inanmıyorsun? Çünkü kabuk bağlamış yaraların izi kalır hep. İzi kalır ama acır mı ki? Sen baktıkça hatırlamaz mısın acısını? Belki yara bandı yapıştırırız üstüne geçer. Yara bandı… sahi yara bandı ne için kırık dökük ruhum hâla bir değil anladım çünkü onu bir tutan yara bandı onu o yapan her şeyden çok inandığı yaradanı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bağırmak istiyorum sonsuza… dünyanın beni duyabileceği bir yer var mıdır diye sordun yüzünde ay taşıyorsun ama adın güneş. Duyulmak istiyorum diyorsun boğazında bir litre kanla. Çığlık atmak istiyorsun seni anlayacaklarını sandıklarına eşe dosta belki de şuracıkta dizi kanayan küçük çocuğa. Haykırmak istiyorsun “kes artık dayanamıyorum” diye içinde durmadan konuşana. Susuyorsun sonra tüm anlamayacaklara susuyorsun öyle ki seni anlayan bir nefes verseler içeceksin kana kana. Susuyorsun sonra ilk önce hayata sonra dünyaya ve en son yaşam diye haykıran insana
Şiir
Sen şimdi bambaşka şehirlerde bambaşka sokaklarda adımlar atıyorsun benim hiç uğramadığım yollara
Bense adını yazıyorum görmeyeceğini bile bile boyumdan büyük duvarlara. Bir gün ruhlarımızı tanıştıralım ikimizin de kul olarak geldiği şu dünyada Sen HZ. Adem ben Havva misali belki buluşuruz Arafat’ta bambaşka dünyalara bırakılmış birbirimizi bulmamızı bekleyen ruhlarımızla. Belki el ele verir gezeriz bizim için yaratılmış şu koca evreni seninle tüm kapılara uğrar bir çiçek ekeriz her ülkeye sonra iki ülkede dururuz ve yok sayarak herkesi biz ayrı ama bir iki ülke oluruz. - Rana Ateş