Rana ateş

Rana ateş
@Mrskoala
Umarım mürekkep kokan sayfalarda Bir gün şiirlerime değer ellerin zira Sana ait olanı kabul etmenin vakti sevgilim Ben ki hiç sevilmemiş bir kadınım Yaklaşma ben en çok sevdiğimi yakarım Oku sadece şiirlerimi Tanımadan beni Ben hep seni seveceğim Sense şiirleri Günün biri uyanırsan geceleri Ve ben sanırsan gördüğün yara izlerini Beni sevdiğini söyleyecek kalbin Ne olursun inanma sevgilim Ben biliyorum kimse tarafından sevilmeyeceğimi Rana Ateş
Edebiyat
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bir gün anlaşılacağım. Biliyorum. Belki tüm insanlık anlamayacak beni ama bir gün ruhum eğer başka birinin ruhununun yanında çiçek açmak isterse işte o zaman ona müsade edeceğim. Tüm çiçeklerimi ona vereceğim ve bir gün onun tarafından anlaşılacağım. Tüm kaçışlarım vazgeçişlerim bıkışlarım ve korkularım onun tarafından anlanacak ve anlam kazanacak. Dalıp gitmelerim arkasında bi delilik değil de hüzün yatacak o zaman. Ruhum kayıp bir çocuk gibi geziyor başı boş ormanlarda ruhum onun ruhuyla karşılaşınca işte o zaman bitecek tüm haykırışlarım ve ağıtlarım. Şiirlerime aşk sinecek yaşamdan hallice. Ellerim bu defe titremeyecek. Yüreğim her söylediğinden pişman olup yine de sadece yaşamak için atmayacak. Bir gün anlaşıldığımda yaşama doymuş ve ölmeye hazır olacağım. Lütfen gecikme ben bunca senedir 8 milyardan seni bekliyorum🫀
Edebiyat
Kelebekler
Mideme kelebekler bırakacaksın zannederken Birer birer çiçekler ektin En çok da kasımpatılarını sevdim Ama sen susuz bıraktın onları Kuruttun tek tek yapraklarını Bense hiç vazgeçmedim Hep çabaladım sana filizlensinler, çiçek versinler diye Açtığım her çiçeği kopardın sen Hak etmedin ama bu lavinialar sana benden. —misskoala
Edebiyat
Sonbaharda yaprakların arasında yürürken Seni gördüm bir ağacın altında Durdum izlemek için seni Kitabını okurken Sense hiç görmedin beni Duymadın bastığım yaprakların sesini Sonra gözün başka bir ağacın kovuğuna takıldı Hani şu arkasına saklandığım Gözlerin uzun uzun baktı Yine de beni göremedin sevdiğim O zaman anladım ben öldüğümü Beni yüreğine gömdüğünü Yavaşça yanına yaklaştım Okşadım tenini Sense rüzgar sandın beni İşte ben o an anladım Aramızda yalnızca bir ağaç değil dünyalar olduğunu Bir yaprak geldi ve aramıza kondu Aldın eline yaprağı Üfledin yüzüme doğru Görmek istemediğinden beni, sonbaharla yok etmeye çalıştın. Üzgünüm sevgilim ben zaten ölü bir sonbaharım Bunu bile bile yaşam dolu ilkbahara aşığım Yüzüme doğru üflediğin her yaprak zaten benim parçalarım Ne olur sen de üfle yüzüme doğru ilkbaharın yapraklarını Beraber yaşayalım Ya da boşver ben zaten ölü bir sonbaharım Seni üşütür benim rüzgarlarım. Misskoala/Ölü sonbahar Kendi çapımda şiirler yazıyorum belki birileri görür ve anlar. Anlaşılmalarını beklediğim şiirlerim değil yüreğim umarım mürekkep kokan sayfalarda bir gün şiirlerime değer bir zamanlar tutmaya korktuğum ellerin🫀.
Edebiyat
Romeo: Sevgilim şu meyve ağaçlarını gümüşleyen kutsal ay üzerine yemin ederim ki.. Juliet: Yemin etme kararsız ay üstüne sakın; Yörüngesinde her gece yön değiştiren ay gibi, Değişken olur sonra senin de aşkın