Sümeyra özdemir
@Mrsmyraaa
29 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kitapta bir yerde "Yavasça dokun yaralarima." diyor Tarık Tufan. Bu cümleyi ilk gördüğümde durdum ve bir daha okudum. Yaraya dokundurmak mi? Bir insan en hassas, en çocuk, en kırılmış, en yorgun, en gizli yanlarini kime
gösterir; kimin el sürmesine izin verir? Üstelik kendi kabuğunu örmeye baslayan bir yarayla uğraşmak geçmişe haksizlik olmaz mı acıyacağını,kanayacağını bile bile dokunulmasana izin vermek hatta bunu davete
dönüştürmek nasil bir hastalik olabilir, diye düşünürken
Şeker Portakalında geçen su satırlar düştü aklıma:
"Ben buna inaniyorum: Bir sevgi insana her şeyi yaptırabilir bir de sevgisizlik." kitapta kaldım satırlara geri döndüm. Yara belliydi peki
hangi merhem kullanılmalıydı?
Devam ettim okumaya. Yapilan davet yaraya ve acıya iyi gelecek küçük br merhamet reçetesiyle sonlaniyordu...
"Yavaşça dokun yaralarima.Yavaşça.
Annesi dün ölmüş çocuklara dokunurcasına şefkatle."
Kimseler görmesin diye, kimseler farkında olmasın diye, kendi karanlığımızı bile örtelim diye, başka gidecek hiçbir yerimiz yok diye bu dünyada, vakit yok diye, vicdanımız aydınlıkta körelmesin diye karanlık bir sokak arıyoruz.
İnsan hayatın bir yerlerinde ölüyor aslında ruhuyla arasına yaşamak kadar uzun bir mesafe Giriyor. Ölüyor insan ve yeniden diriliyor umut etmek için diriliyor, başlayabilmek için diriliyor, doğru dürüst bir cümle kurabilmek için diriliyor işte.. sonra sonrası karanlık ..
Bir keresinde ölmüştüm.
Bir Bodrum katında, penceresinden kaldırım taşlarından başka bir şeyin görülmediği, duvarlarındaki nemin boyaları döktüğü, tek odalı bir evde öldüm ben