Protesto ediyorum. Bütün dünyayı kendilerine mal ettikleri için, kadınlara sadece, kendilerinin geçemeyecekleri daracık yolları bıraktıkları için, erkeklere isyan edesim geliyor.
Uzun süre birlikte vakit geçiren insanların karşılıklı bağımlılık geliştirdiklerini düşünüyorum, bağlar insanları kısıtlayıp can yaksa dahi güçlenir, bilhassa kopması zor olan ve derinin en ince olduğu yerleri, boynu ya da bilekleri acıtanlar.
Hayat hızla geçiyor. Kendi kendimize sorduklarımız dışında sormaktan kaçındığımız ne kadar çok önemli soru var, hem de açıklamaları ve bildikleriyle katkıda bulunabilecek kişiler hâlâ hayattayken. Onlara başvurup cevap talep edebiliriz, ama yapmıyoruz. Neden? Ne kadar yalvarıp istesek de cevap alamayacağız zaten, ya da bu kadar zahmete, aşağılanmaya, tatsızlığa değmeyecek. Tatsızlıktan kaçınmak için önemli bilgilerden uzak duruyoruz, oysa bir tane kısacık hayatımız var ve bu çözülmeyenler, bilinmeyenler hayatımız boyunca bize eziyet edecekler, özellikle geceleri, değil mi?