Dünyada her insan,başkalarından çıkar sağlamak için,sabahtan akşama kadar asık bir suratla dolaşır.Ben kimseye yaranamayacağımı anladığım için yeni bir dümenin suyuna gitmek üzere yola çıkmış bulunuyorum.
Sinirimden gülüyorum albayım.
Çünkü sinirlerim artık gülmek için kafamın neşelenmesini beklemiyor.
Bu karamsar beyinden bir kahkaha çıkmayacağı için,
artık ben gülmüyorum,
sinirlerim gülüyor.
Kafam cam kırıklarıyla dolu doktor.
Bu nedenle beynimin her hareketinde düşüncelerim acıyor,anlıyor musun?
Bütün hayatım boyunca bu cam kırıklarını beyin zarımın üzerinde taşımak ve onları oynatmadan son derece hesaplı düşünmek zorundayım.