Me.li.sa.mer.ve
@Mrveay
Her şey kadar herkes kadar yaşıyorum hayatı. Öylece en sade en yalın hali ile. Okumayı sevdim çünkü beni kitaplar anladı,en çok yazmayı sevdim çünkü bir onlara anlattığımi kabul Edip onayladılar.
Kreş öğretmeni
Anadolu üniversitesi sosyoloji bölümü
Eskişehir
Eskişehir
36 okur puanıMart 2019 tarihinde katıldı
Aşık Dante1000k
Âşık Dante – Yeryüzünde 700. Gece adlı kitap, aslında doğrudan klasik İlâhî Komedya’nın aynısı değil — ama onunla çok ilintili ve ona gönderme yapan bir eser
Benim için bol araştırmalı bir kitap oldu içsel yolculuk yaptım bir çok ışığı içimde aydınlattı…
Âşık Dante ve modern dünya:
Dante 700 yıl sonra modern dünyaya döner; şehirler değişmiş, insanlar hala aynı soruları sorar: “Ben kimim? Aşk nedir? Hayatın anlamı ne?”
Roman, insan ruhunun zamana rağmen hep aynı arayışta olduğunu gösterir.
Kitabı “anlaşılması zor” kılan bazı noktalar var:
Metafor ve semboller yoğun: Kitap, Dante’nin hayatına ve eserine göndermelerle dolu. Yani sadece düz bir hikâye değil; mitolojik, edebî ve tarihsel katmanları var. Bu tür katmanlar, okuyan kişiden belli bir arka plan (Dante ve Orta Çağ edebiyatı, ilâhî metinler, aşk motifleri vs.) bekleyebilir. Bu sebeple ön bi araştırma yaparak kitaba başlatılması taraftarıyım …
Kitap hakkında kısa bilgiler
Kitabın yazarı Giuseppe Conte, İtalyan bir şair ve Dante araştırmacısıdır. Türkçesi “Âşık Dante – Yeryüzünde 700. Gece” adıyla yayımlandı.
Konusu şöyle özetlenmiş: 14 Eylül 1321’de hayatını kaybeden Dante Alighieri, ölüm yıldönümünde bir teklif alır: her yıl, günbatımından şafağa kadar yeryüzüne gölge halinde dönme şansı verilir. Ve bu süreçte gerçek aşkı aramaya koyulur. Tam “700. gece”ye kadar bu arayış sürer.
Ayrıca kitap, Dante’nin “İlâhî Komedya”sında yaptığı düşsel yolculuğu tersine çevirme fikri taşıyor: “Cehennem–Araf–Cennet” üçlemesi gibi klasik yapı yerine, Dante öte alemden yeryüzüne dönerek arayış içinde bir karakter olarak yer alıyor.
Dante’nin hikâyesi — ister İlahi Komedya’da, ister bu modern uyarlamada olsun — hep aynı derdi taşır:
“İnsanın dünyada kendini, sevgiyi ve anlamı arayışı.”
Ve şimdi sen, o 700. gecede Dante’nin
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kitap İncelemesi: Antonio ve Davit
Yazar: Cemal Karçhadze
“Doğru bildiğinden şaşmamak uğruna nelerden vazgeçebilirsin?”
…
Suç nedir, suçlu kimdir? İyi ile kötüyü neye göre ayırt ederiz? Bu ayrımda insanın rolü ne kadar belirleyici? Peki kötü dediğimiz gerçekten kötü müdür, iyi olan gerçekten iyi mi?
….
Tüm bu soruların peşine düştüğünüz, sakin ama derinden iz bırakan bir roman Antonio ve Davit. 1600’lü yılların Gürcistan’ında geçen bu hikâyeyi, Antonio’nun dostu İtalyan seyyah Bartolomeo’nun ağzından dinliyoruz. Anlatım yalın, gösterişten uzak ama etkileyici.
Antonio bir rahip, Davit ise bir haydut. Biri “iyi”, diğeri “kötü” gibi görünse de roman boyunca bu iki karakterin yan yana gelişinde, tüm kavramlar altüst oluyor. Sorgulamalar, fikir çatışmaları, vicdan hesaplaşmaları derinleşiyor. Her ikisi de birbirini dönüştürüyor, okuru da beraberinde sürüklüyor.
Gerilim ve felsefenin iç içe geçtiği bu kitapta özellikle din, inanç, vicdan ve ahlak üzerine yapılan diyaloglar oldukça düşündürücü. İçimden sık sık “İnanmak ne güzel şey...” demeden edemedim.
Orta Çağ atmosferi de romana ayrı bir tat katıyor.
Birkaç alıntı bırakıyorum, postu k
Aras nehrinin narin hikayesi1000Kitap
“Beni Bekleyen Bir Dağ Biliyorum” – SHOLEH REZAZADEH bu büyüleyici romanı, göçün izlerini ve kimlik arayışını, insan ile doğa arasındaki ince bağı şiirsel bir derinlikle harmanlıyor. Aras Nehri’nin kıyısında, Saray, Aydın, Duman ve İpek adlı dört karakterin yolları kesişirken, her biri kaybolmuş yaşamların izini arıyor ve içsel bir yolculuğa çıkıyor.
Aras Nehri, Saray’a olan aşkını öyle içten ve şiirsel ifadelerle dile getiriyor ki, dudakları ovalara, yüzü ise yağmur yağacak dağlara benzetiliyor. Bu aşk, karakterlerin iç dünyasında derin izler bırakırken, aynı zamanda okuyucuya da duygusal bir yolculuk yaptırıyor
Kitap, göçün izlerini, yerini bulma arzusunu ve hatırlamanın tuhaf inceliğini ustaca işliyor. Aras Nehri’nin Saray’a duyduğu bu özel sevgi, kitabın ruhunu daha da iyi anlatıyor
Gözlerin nehir kadar berrak, sesin ise sessiz bir melodi gibi, bu roman, insanın kendine, diğerlerine ve dünyaya tutunma çabasını en ince detaylarıyla gözler önüne seriyor.
Kitap, sadece bir hikâye anlatmıyor; bana, insanın doğayla ve etrafındaki küçük detaylarla nasıl bağlantı kurabileceğini gösteriyor. Bazı bölümler(Alma karakterinin kendi hikâyesini anlattığı bölümler), kendi yaşamımdaki yoğunluk ve yorgunlukla, tükenmişlikle, günlerin hep aynı geçmesi haliyle birebir örtüşüyordu; özellikle şehirde sıkışmış hissettiğim anları hatırladım ve bu sayede okurken kendi içimde de bir yolculuk yapmış oldum.
Alıntılar
Yalnız kalmak bazen bir bahçe gibidir.
Sayfa 49
Gözleri, suyumu içen geyiklerin gözlerine benzeyen o kadın.
Sayfa 7
Sevdiğimiz tüm insanlar, tüm bu ayrılıklar ve tekrar kavuşmalar, bu özlemler; bütün bunlar kendimizi daha iyi mi, yoksa daha kötü mü hissetmemiz için var? Biri bizi severse, biz birini seversek hayat daha mı kolaylaşıyor, yoksa daha mı zor ve daha mı