Merve MOĞUL

Merve MOĞUL
@Mrveee_e
"Şüphesiz ki tevhidin delile ihtiyacı yoktur çünkü o fıtratlarda yerleşmiş bir gerçektir."
Geçmez sandıkların geçiyor. Bir eşik var, o eşiğe kadar gelmek zorundasın. Bir düşüş var, sonuna kadar düşmek zorundasın. Dibe batmanın güzel yanı bu; artık düşebileceğin hiçbir yer kalmıyor. Sonrası yükselme, ayağa kalkma ve yürüme. Geçiyor. Bazen izi kalıyor ama geçiyor. Her şey.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Konuşurken sesimi titreten o derdi ben, hiç kimseye anlatamazdım zaten. Anlamasan da dinlemeliydin, bu kadar yerim olmalıydı hayatında. Ardından sallamak için kaldırdığım eli görmedin. Görmeliydin, dönüp bir kere bakmalıydın bıraktığın enkaza. Gurur duyardın; dağlar da yıkılırmış. Bu ilk yıkılışım değildi, son da olmaz muhtemelen. Ama sen dikkat et, hayatının geri kalanında en şefkatsiz yerlerinden yaralarlar. Bir gece sabaha karşı, göğsünde yedi tane bıçağın itidalle çevrildiğini hissedersen, hatırla. Umarım hissetmezsin ama yine de hatırla. Canım öyle yandı işte. İçimde bir ateş, üşüyordum. İnsan insanı anlamazdı zaten ama ben her seferinde bile isteye aynı kuyulara tekrar tekrar düşüyordum. Alıştım buna. Bir gece uykundan uyan ve tavanı izle. Düştüğün yerlerde beni ara, korktuğun anlarda ellerimi anımsa; ben hep orda olacağım. Yokluğumla.
Konuşurken sesimi titreten o derdi ben, hiç kimseye anlatamazdım zaten. Anlamasan da dinlemeliydin, bu kadar yerim olmalıydı hayatında. Ardından sallamak için kaldırdığım eli görmedin. Görmeliydin, dönüp bir kere bakmalıydın bıraktığın enkaza. Gurur duyardın; dağlar da yıkılırmış.
Bir gün göğüs kafesimin sahibi "Ben kırılınca, bütün kemiklerimle beraber kırılırım, dikkat et." dedi. Ardından bütün kemiklerimi birkaç kelime ile kırdı ve gitti. O günden beri, annesini kaybetmiş çocuğun o hüzünlü gözleriyle bakıyorum dünyaya. İşte bütün hikayem bu kadar.
Tüm öfkem, ufacık bir sarılmaya mağlup olur. Sevmek biraz da böyledir.