'Şimdiki sevgilerin çoğu şehveti, ruhi olan çok az, içinde şehvet yönünden istek olan bu isteğini elde ettiğinde sevdiğini unutuyor. Fakat ruhen severse insan, ruhlar birbirini unutmaz'.
Biz değil bir insanı, kendimizi tanıyamıyoruz. Hatta Rabbimizden haberimiz yok. Bomboş yaşıyor, boşluğumuzu günahlarla dolduruyoruz! Sonra da insanların darbesini görünce hayret ediyoruz. Ama bu hayret, kendimize darbe inince oluyor, dinimize inen darbeler bize hayret vermiyor. Hiç aldırış bile etmiyoruz. Zannediyorum sen, sevdiğin birinden Tokat yemişsin. Sakın üzülmeyesin. Bazı insanlar tokat yerlerse kendilerine gelirler, bazıları da tokat yedikçe kendilerini kaybederler.