Merve bayrak
@Mrvki
Şu anda okuduğu kitap
Prangaları bileğmize bağlayan şey, çocukken ifade etmemeyi öğrendiğimiz, sonra da farkına varmamayı öğrendiğimiz gerçek hislerimizle reel yaşantımız arasındaki kopukluktur.
Ruhsal acılar, kimsenin görmediği prangalarla yaşamaya benzer.
Sadakatsizliği sindirmek, yılanın kediyi bütün olarak yutması gibidir. En kötüsü de kedi dokuz canlı olduğundan içeriyi tırmalamaya devam eder çoğu zaman. Ama kişi eninde sonunda olanı hazmettiğinde, kedi yutmuş bir yılandır artık. Nietzsche’nin söylemiyle; öldürmeyenin güçlendirdiği kişidir.
"Bağlılıkla şüphe kesinlikle birbirine karşıt değildir.En sağlıklı olan; şüphesiz değil, şüpheye rağmen bağlı kalmaktır."
Hayatta çok fazla acı var var ve belki de kaçınabileceğimiz tek acı, acıdan kaçınmaya çalışırken çektiğimiz acı.