Çok temkinli bir şoför olan babam “Trafiğe çıktığınızda herkesi deli kabul edin. Her şoför her an her şeyi yapabilir diye düşünün” der. Bu, aslında, trafik kadar hayat için de geçerli bir görüş. Hayatta herkes her an her şeyi yapabilir, ve kimin ne yapabileceği benim kontrolüm, iradem dışındadır; bana düşen, benim sorumluluğumda olan, kim ne yaparsa yapsın orada benim ne yapacağım olur.
Elbette herkesin gitme hakkı vardı, gitme haddi de. Ve elbette gidenin ardından herkes yas tutabilirdi. Her hikaye en az iki kişilik olmalıydı. Ancak bir narsistle birlikteyseniz şunu öğrenirsiniz: Hikayenin oluş şekli de bitiş şekli de sadece kendisiyle ilgilidir.