Kendimizden ve hayattan beklentilerimiz bu kadar arttıkça hayal kırıklığından kurtulmak da imkansız oluyor. ''Mükemmel olmak, başarılı olmak zorunda değilim'' düşüncesini bir içselleştirebilseydim.. Özgür irade diye bir şeyin varlığından bile şüpheliyim artık. Bence bizi yönlendiren şey irade değil de duygularımız: neşe, hüzün, merak, coşku, öfke, hınç, küçümseme, hırs... Ama işin garibi, son bir ayda bu duygulardan en çok hangisini hissettiğimi düşündüğümde, cevabım: hiçbirini!