Kimsenin kendini bilindik anlamıyla feda etmediğini, yani kimsenin bir başkası için özveride bulunmadığını söyledim. İnsanlar başkaları için her gün fedakarlıkta bulunur; fakat önce kendileri için bunu yapar. Bu eylem önce insanın kendi gönlünü hoşnut etmelidir. Bundan yarar sağlayacak başkaları arkasından gelir.
Nasıl oldu da kimselere zarar vermeden geçirebildin koca bir ömrü? Sağından, solundan oluk oluk kötülük akarken sen damlasına dahi değmeden nasıl bu kadar zararsız kalabildin? Hiç mi görmedin? Hiç mi duymadın? Hep mi unuttun?
Ve insan, anlayamadığından korktuğu kadar hiçbir şeyden korkmuyor küçük hanım. Bilinmezliğin girdabında kaybolmaktansa, boşlukları acıyla doldurarak yoluna devam ediyor.