Hiçbirimizin, yaşamda kaderimiz olan gerçek dramları yaşamaya vaktimizin olmadığı sezgisiyle doludur Proust. Bizi yaşlandıran budur başka hiçbir şey değil, bu. Yüzümüzdeki kırışıklıklar ve çizgiler kapımızı çalan büyük tutkuların, kötü alışkanlıkların, sezgilerin kayıtlarıdır; oysa bizler, efendiler, evde değildik o sırada.