Ayasofya diyor ki
Ayasofya diyor ki; yolları gözlüyorum,
Allah’a secde eden, kulları özlüyorum.
Kaç asırdır yastayım, Fatih’in hasretinden,
Gör ki; mihrâb ağlıyor, hicrânın kasvetinden.
Bülbülleri bekliyor, boynu bükük rahleler,
Canlanıyor gözümde, fetihteki sahneler;
Bir yanda zikre dalan, âşıkların nefesi,
Bir yanda Fâtihâlar, bir yanda ezan sesi.
Çınlamıyor kubbede, artık Allah Kelâm’ı,
Duymaz oldu melekler, o salât-u selâmı.
Açılmayı bekliyor, kapılarım nicedir;
Büyük vuslata kadar, gündüzlerim gecedir.
Duysun beni Ravza’da, gözyaşları dökenler,
Beytullah’a el sürüp, önünde diz çökenler.
Duysun beni kıyamda, el bağlayıp duranlar,
Kurtulsun bu vebâlden, bana kilit vuranlar.
Ben ki; özgürlüklerin yaşayan belgesiyim,
İslam’daki izzetin, adâletin sesiyim.
Ben ki; eski çağlarda, ne zulümler görmüşüm;
Yeni çağda irfânı, secde secde örmüşüm.
Peygamber, Medîne’den sesleniyor ümmete;
Diyor ki; sahip çıkın, o mânevî zimmete.
Susturmayın, rahlede şakıyan bülbülleri,