Musa D.
@Msdrl53
Kötülük, insanın kendi insanlığının yükünden kaçmak için trajik bir girişimde kendisini kaybetmesidir.
Reklam
Cahil insan kendi ruhuna gerçek anlamda
sahip olmadan dışsal sebeplerle çeşitli biçimlerde yoldan çıkarılmakla kalmaz, kendisinin, Tanrı'nın ve nesnelerin farkında olmadan yaşar ve acı çekmeyecek duruma geldiğinde var olmaktan da çıkar.
İnsanın özgürlüğü var olan gerçek imkanlar (seçenekler) arasında seçim yapma imkanında
yatar. Bu anlamda özgürlük, "zorunluluğun farkındalığıyla davranmak" olarak değil, seçeneklerin ve onların sonuçlarının farkındalığı temelinde davranmak olarak tanımlanabilir.
İnsan, doğanın tutsağı olmanın ürkütücü çelişkisiyle yüzleşir, ancak düşüncelerinde özgürdür; doğanın bir parçasıdır ama aynı
zamanda onun bir garabetidir; ne doğanın içinde ne de dışındadır. İnsanın öz farkındalığı onu dünyada ayrı, yalnız ve ürkmüş bir yabancı yapmıştır.
Kişinin kendi tutumunu abartmasının ve bundan ayrılan herkesten nefret etmesinin özü narsisizmdir. "Biz" değerlidir; " onlar değersizdir. "Biz" iyidir; "onlar" kötüdür. Kişinin
kendi öğretisine yönelik her eleştiri kötü niyetli ve katlanılamaz bir saldırıdır; başkalarının konumunu eleştirmek ise onları doğruya yöneltmek için yapılan iyi niyetli bir girişimdir
Reklam