Musa D.
@Msdrl53
İstanbul
206 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Zaman sonsuza dek doymayacak kadar açgözlüdür. Durmadan yer, yutar; ama geri verdiği hiçbir şey yoktur.
En mutsuz yaşamda bile yıldızın parladığı anlar, kum ve çakıl taşları arasında küçük çiçeklerin açtığı anlar vardır.
Cahil insan kendi ruhuna gerçek anlamda
sahip olmadan dışsal sebeplerle çeşitli biçimlerde yoldan çıkarılmakla kalmaz, kendisinin, Tanrı'nın ve nesnelerin farkında olmadan yaşar ve acı çekmeyecek duruma geldiğinde var olmaktan da çıkar.
Materyalizm maddî olana ilişkin tatminsizlik hissini nasıl besliyorsa, sürekli mutluluğun peşinden koşmak da ona ulaşmayı güçleştirebilir. Mutluluk için asgarî olarak ihtiyaç duyduğumuz bir şey var: Bütün kalbimizle ‘şimdi ve burada’ olmak ve arzunun,hırs ve tamahkârlığın dikkatimizi çelmesine izin vermemek...
