Direnmek için insanın bir özü, bir inancı olmalı, kendine güvenmeli, eleştirel düşünebilmeli ve bağımsız olmalıdır; bir koyun değil, bir insan olmalıdır. Bunu başarmak için “yaşama ve ölme sanatını" öğrenmek, çok çaba, pratik ve sabır gerektirir; tüm beceriler gibi bunun da öğrenilmesi gerekir.
Yaşamından zevk almayan bir insan intikam almaya çalışacaktır ve yaşamının anlamsız olduğunu hissetmektense yaşamı yok etmeyi tercih edecektir. Fizyolojik olarak yaşıyor olabilir ama ruhsal olarak ölüdür.
Karşılığında sevgi uyandırmadan seviyorsan, yani sevgin karşılığında bir sevgi üretmiyorsa, seven bir insan olarak varlığının ifadesi ile kendini sevilen bir kişi yapamıyorsan, sevgin güçsüzdür, bir talihsizliktir.