“Oğlumun adı Şiir,” demişti Çetin öğretmen onu sınıfa tanıştırırken, gururla. “Şiir insanlığın en önemli buluşudur. Şiir, insan yaratıcılığının en üst noktalarından biridir. Şiir, umudun, sevginin, acının ve dayanışmanın evrensel dilidir.” Demek bu ülkede bazı babalar ve anneler çocuklarına yalnızca dedeleri ve ninelerinin adları yerine anlamını sevdikleri adları verebiliyorlardı. Tanrım, bazı çocuklar ne şanslıydılar!”
"Şinasi, Neriman'ın gözünde, aileyi, mahalleyi, eskiyi, Şarklıyı temsil ediyordu; Macit yeninin, garbın ve bunlarla beraber meçhul ve cazip sergüzeştlerin mümessili ve namzediydi."
“Hiçbir heykeltraş, hiçbir şair ne Michelangelo ne de Dante son umutsuzluğun resmini, yeryüzünün son felaketini, yağmura teslim olmuş, korunmak için tek bir tepki vermeyecek kadar yorgun ve bitkin bu canlı insan kadar etkileyici bir şekilde hissettirememiştir.”