hüsrana uğruyorsun. mesul tutacak birini arıyorsun ama bal gibi de biliyorsun tek mesul tutacağın kişinin,bir türlü uslanmayan o kalbin olduğunu. çünkü sen o kuyuya bir kere düşmüştün,bir kere o yağmurda ıslanmıştın. biliyordun olacakları ama işte umut ediyordun,kondurmuyordun...