Kederli ve hüzünlüydü onlar, amaçsız ve talihsiz. Öyle ince zevkleri, büyük mutlulukları yoktu. Düşmanlık, âdetler, töre ve cehalet bir olmuş, alınyazılarını zevkten ve zarafetten uzak, yücelikten hissesiz şekilde yazmıştı.
Şehir onlarla şehir oluyordu. Başlarından pek çok şey geçmişti.Güzel ve kötü günler görmüşlerdi, acıyı,ağrıyı,kıyımı görmüşlerdi ve kendileri bizzat tarih idiler.
Şimdi buradayız.Yalnız, kimsesiz, çaresiz.Bu delikte tek başımızayız. Bizi tutup buraya attılar. Yedi demir kapının arkasına attılar. Prangalarla zincirlerle bağladılar.