Yusuf Atılgan’ın herkesçe tanınıp bilinmesine vesile olan eseri Anayurt Oteli adlı romanın baş karakteri Zebercet, tam bir iletişimsizlik ve yalnızlık figürüdür.
Hiçbir yere ait olamama ve kimse tarafından kabul görememe Zebercet’in doğumuyla başlayıp ölümüne dek peşini bırakmayan bir marazdır adeta. Yedi aylıkken anasının rahminden dışlanır evvela. Ardından okul sıralarında arkadaşlarınca, askerlikte komutanlarınca, ilk gençlikte kadınlarca hor görülür, aşağılanır. Daha önce bir erkeğe konulduğu görülmemiş adı bile varlığının küçümsenmesi gibidir. Ondan sebep babasının ölümüyle idaresini ve kâtipliğini büsbütün üstlendiği bu otel, aynı zamanda onun dış dünyanın kötülüklerine kapılarını kapattığı ve insanlarla iletişimini neredeyse yok denecek dereceye indirdiği ‘anayurdu’ gibidir.
Acımasızlığın, şiddetin ve haksızlığın kol gezdiği bir düzenden kendini soyutlayarak bir kasabaya gizlenmiş bir oteldir, Anayurt Oteli. Ve doğumundan itibaren dünyanın dışladığı Zebercet’in sığındığı güvenli yuvasıdır.
Gecikmeli Ankara treniyle gelen kadının tekrar gelmeyeceğine iyice emin olduğunda otele müşteri almamaya başlar, oteli kapatır, kayıt defterine eski müşterileri tekrar girer, ortalıkçı kadını boğar, buna şahit olan kediyi de öldürüp sokağa atar. Artık hayattaki yegâne tutamağını da yitiren Zebercet’in yalnızlığı uç boyutlara taşınır ve bu durum onun kaçınılmaz sonunu hazırlar. En nihayetinde bütün hayatı gibi ölümü de dramatik olur.
Anayurt OteliYusuf Atılgan · Yapı Kredi Yayınları · 201737,1bin okunma