Uzun zamandır Oğuz Atay okumadım ki Tutunamayanları üniversite son sınıfta ancak okuyabilmiştim, diline ve şizofrenik cümleleri özümsemek biraz yoruyor beni, ama alıştıktan sonra da bir gün mutlaka tekrar okuyacağım diyorum,
İşte anahtar kelime bu; hayatın özü, büyük sırrı; olmazsa olması: Unutmak. Eğer unutmak diye bir şey olmasaydı yaşam da olmazdı. İnsan, unutmadan hayatını sürdüremez
Kafam o kadar dağınık olmasına rağmen, bir solukta okudum sayfaları arkamda atlı varmış misali geçerken Serenad’ı okuduğum zamanki heyecanı hissettim ve öyle sürükledim Ön bilgi vermeyecem ama harbiden büyük adamsın Livaneli, hem düşündürttün ana konunla duygular olmadan yaşanır mı ? Ya da her şeyi mahveden Aşk’tan uzak durulabilecek miyiz, ya da kendimizi mi kandırıyoruz duygusuzum derken bile duygusal davranıyoruz gibi bir sürü düşünce alemi içine girip hikaye içinde hikaye anlattığın için teşekkür ederim kalemine sağlık