İsa baytuz
@Mubariz_4876
Sonra
Bir ara yine gelirim,
yaşlı bi bunak gibi, tekrar sorarım halini hatrını.
bana güzellemeler yap, en yukarılara çıkart beni.
sonra birden bire bırak, dağılayım.
bir ara sen de git, sonra; gel ama gelmemiş gibi yap, topla kırıklarımı etraftan ve bana bak.
avuçlarında bin parça, hepsini tek tek sev.
sonra; savur yine rüzgarla, ben zaten yokmuşum diye düşün, varlığım da bi şey ifade etmez bugün.
saçılsın benden kalan ne varsa, serilsin yerlere ve herkes görsün.
sonra; hınç dolu sevgilerin altında ezilsin.
hem sonra;
sevgiyle ezilmek benim de hakkım.
+
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yalnız Bırakmayan Yalnızlıklar
Yalnızlığımla ne kadar da mutluyum kaç zamandır. Allah uzun soluklu kılsın hiç sırtını dönmez bana, bırakmaz beni. O da olmasa düşünmek bile istemiyorum :) amanın Allah muhafaza. Hele gün bitip de gecenin karanlığı ve çaresiz sessizliği bastırınca hemencecik gelir sokulur yanıma. Bir kere bile tek başına gelmez; heybesinde hüznü, karamsarlığı getirir döker önüme. Kaşlarım çatılır, yüzüm asılır anlar ki kızıyorum ona bu yüzden. Usulca eğilerek mırıl mırıl fısıldanır kulağıma " Şimdi karanlık ama bak gökyüzüne aya bak, o da yalnız ama nasıl da parlıyor nasıl da güzel" "Kitap oku rahatlarsın", " Aç bir şarkı ruhun huzurla dolsun diye dinle".. Ben de her seferinde sessizce itaat ederim ona.Böyle yere göğe sığdıramadığıma bakmayın; nasıl da kıskançtır, bencildir, benim yalnızlığım. Hiç kimseye aşık olmamı çekemez, konuşmamı istemez paylaşamaz beni de "Sevdalanma üzülürsün" der sonra.
Yalnızlık, mutsuzluk, karamsarlık, umutsuzluk, ümitsizlik, imkansızlık. Ne kadar olumsuzluk varsa dopdolu benim dostluk grubum. Ben de memnunum onlarla olan birliktelikten. İçimdeki sessiz çığlıkları, tüketemediğim nefretleri, aklımdan geçirip de başıma gelemeyen her şeyimi bir tek onlar bilerek anlayabiliyorlar beni. Eksik olmasınlar pek de düşüncelidirler kendileri.Aşk, vefa, minnet, huzur hele de umut yoktur yalnızlığın kaderinde. Çünkü hep korkar; terk edilmekten, canının yanmasından, anlaşılamaz olmaktan anlatamamaktan korkar, iyi bilirim. Üzülmemi istemediği için de daima "Sen iyisin böyle, mutlusun tek başına " der. Tek olmayı zirve yaparcasına gözümde. İster istemez de bağlar, bağımlı kılar beni kendine. "Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi Neydi çekip kendine, beni bağlayan Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan Elleri ta içimde o dev miydi " desen de Ümit Yaşar, "Oydu işte alıştığım,
Toprak utanır sarmaya İnsan utanmaz vurmaya Öldürürler seni çocuk Sonra dururlar duaya.
Düşünebiliyor musun. Çocukları bakışlarından vuruyorlar Çocuk ölüyor ama Bakışları dip diri... Böyle bir coğrafya burası Kimsesi olmayanların Hiçkimsesiz ülkesi...
Bir çocuğun Gözlerinde patlıyorum öfkeden Volkan sanıyorsun ama değil Yanardağ ne ki? Kayıp gibiyim Ölüm gibiyim Zulüm gibiyim
Yalnız kalmış bir halkın haklı kavgasında!
Kederliyim, ki kederden ölmek üzereyim
Çok doluyum
Sokak ortasındayım yüzüstü
Çırılçıplak gibiyim!
Utanç ne ki ?
Kimliksiz biriyim
Ölüm gibiyim
Kanı gibiyim
Öfke doluyum
Onurla, umutla ve gururla ölmek üzereyim
