Hak Teala buyurdu ki: Bedenine, evladına veya malına bir musibet gelen, sabr-ı cemille karşılarsa, Kıyamette ona hesap sormaya hayâ ederim.
Şimdi sen otur da niçin bela bana uğramıyor diye üzül. Yahut da o imrendiğin kişiler üzülsünler Rabbim ben ferah içinde yaşıyorum yoksa ben velilerin arasında değil miyim diye?
Biz kuran-ı açıyoruz ama “Allah ne dedi benden ne istiyor” diye değil, biz Allah'ın kitabını sevap kazanmak için açıyoruz. Bu yüzden tüm gizemi kaçırıyoruz. Bu yüzden ona aşkla yaklaşamıyoruz.
İşler bir kere kötüye gitmeye başladı mı durduramazsın. Ardı arkası kesilmez, dibe battıkça batarsın. Bi noktadan sonra her şeyin normale dönmesi için değil de, işlerin bundan daha kötüye gitmemesi için dua edersin. Bi çare, bi çıkış yolu ararsın kendine. Ama tüm bu aramalar boşunadır. Ne sesini duyan biri vardır etrafında, ne de çaresizliğini gören. Tek başınasındır bu hayatta.