Bahar deyince insanların aklına hep çiçeklerin açtığı, kırların yeşerdiği, sevinç ve heyecanın olduğu ilkbahar gelse de benim aklıma artık çiçeklerin solduğu, kırların kuruduğu, kasvetli havaların ve ayrılıkların olduğu, en önemlisi de hüznün olduğu sonbahar gelir. Sonbahar genellikle bana hep sonları getirmeye yüz tutmuştur. Bazı sonbaharları ilkbaharlarım sansam da sonunda yine sonbahar bana kendi yüzünü hatırlatmıştır. Sonbahar bana hep sonlarla gelmiştir. Hani yaprak bir parçası olduğu ağaçtan ayrılır ya, aynı şekilde hayatımda bir parçam olan eşyayla, duyguyla veya insanla ayrılık olmuştur. Bilmem sonbaharım ne zaman son bulur? Ya da son bulur mu? Sonbaharım ilkbahar olur mu?