Hz. Lokman, oğluna verdiği nasihatlerde şöyle der: "Yavrum, dünya derin bir denizdir, içinde çokları boğulmuştur. Buna göre ona açılırken bineceğin gemi, Allah korkusu, geminin yükü Allah'a iman ve yelkeni Allah'a tevekkül etmek olsun. Böylelikle belki, boğulmaktan kurtulursun, başka türlü kurtulacağını sanmıyorum."
Sahip olduklarına şükrederken dilinde duası boldur insanın. Oysa gerçek mümin, olmayana da şükredendir. Yağmurda her çiçek açar, asıl maharet bozkırda bile boynunu bükmeyen çiçektedir. Bazen sahip oldukların daha çok acı çekmene sebep olur. Şükürsüz gelen her derdin sonu ise şikâyete varır. Bu yüzden varlıkta da yoklukta da huzurlu kalabilen insan, "Sahip olduğum ve olmadığım her şey sendendir ya Rab! Sana şükürler olsun" diyendir. Çünkü buradaki "her şey" aslında kendidir ve "her şeyi" yaratan Allah'tır, şüphesiz.