muhammet Tan
@Muhammet_Tan
بِسْــــــــــــــــــــــمِ اﷲِارَّحْمَنِ ارَّحِيم
"Üzülmemeyi nasıl başarıyorsunuz?"
Sokrat, şöyle cevap verir:
"Çünkü kaybettiğim zaman üzüntüsünü çekeceğim şeye sahip olmuyorum". der.
Reklam
Herkesin sahip olabileceği şeyler, insanlar için ortak değerlerdir. Ancak manevî iyilikler, kişinin kendisine ait ve özeldir. Ortak değerlerin kaybı için değil, kişinin manevî değerleri için üzülmek mazur görülebilir.
Ruhsal acıdan sevilen ve sevilmeyen şeyler, insan fıtratının ayrılmaz bir parçası değildir. Bu tür davranışlar tamamen alışkanlıklara ve genel olarak da uygulanmasına bağlıdır. Demek ki, görüp anladığımız şeylerle sevinmenin ve kaybedilenlerle de yaşanılan üzüntüden tesellisi bulmanın yolu alışkanlıkların yönünü değiştirmektir.
Üzüntü ve sevinç insan ruhunda aynı anda bir arada olmaz. Sevinçliyken üzüntü olmaz. Üzüntülüyken sevinç olmaz. Bu da bize elimizden gidenlere, kaybettiklerimize üzülmememiz gerektiği sonucunu çıkartır.
Bu zamanda, bu devirde, günümüz şartları gibi...
Biz, bizim için işleyen zamanı gerekçe görerek zamanı yaratan Rabbimizin üzerimizde görmek istediği imtihanları kendi istek ve keyfimize göre şekillendiremeyiz. Şekillendirdiğimizi zannetsek de sadece kendimizi oyalarız.
Reklam