20 yıl düşündükten sonra, artık korkuların karanlıkta çıkmadığı; daha ziyade onların her zaman orada olan ama gün ışığının parlaklığında silinen yıldızlar gibi olduğuna hükmettim.
Ne tuhaf değil mi? Ölümün siren sesini susturmanın senin arkadaşına, kendisi de aynı hezeyanlardan geçmiş olan, sana en son yazdığında bir Tüfeğin namlusunun hiç de kötü bir manzara gibi gelmediğini söyleyen arkadaşına düşmüş olması sana tuhaf gelmiş olmalı.